Post Description

Wie had er ooit nog gedacht dat er een nieuwe plaat van A.O.R.-grootmeesters Giant zou gaan verschijnen? Het was al jaren angstvallig stil rondom deze band, die met Last Of The Runaways en Time To Burn uit respectievelijk 1989 en 1991 enkele klassiekers op hun naam hebben staan. Met het zeer toepasselijk getitelde III werd er in 2001 nog een keer een poging gedaan om de vergane glorie weer wat op te poetsen, maar daarna overheerste toch de stilte. Nu is die stilte dan eindelijk doorbroken en heeft men met Promise Land weer een dijk van een A.O.R.-album uitgebracht. 

Het eerste wat opvalt is dat gitarist en zanger Dann Huff niet langer van de partij is. Hmm, dat is een behoorlijke tegenvaller, daar Dann met zijn unieke stemgeluid en dito gitaarspel van grote waarde voor Giant was en eigenlijk voor een groot gedeelte het bandgeluid bepaalde. Wie heeft men dan als vervanger(s) aangetrokken? Nou, allereerst is gitarist John Roth (die we kennen van Winger) binnengehaald om de gitaarpartijen te verzorgen en dat doet hij met verve daar het virtuoze gitaarspel (met name de vele solo"s) absoluut één van de hoogtepunten van Promise Land is. Trouwens, Dann Huff speelt nog wel lead guitar op opener Believer,wat overigens het beste nummer van het gehele album is,en Save Me. Verder is hij natuurlijk heel nauw betrokken gebleven bij de creatie van het song materiaal en dat is te merken want de dertien aanwezige nummers zijn allemaal zonder uitzondering van grote klasse. 

Wie is dan in staat gebleken om Dann Huff te vervangen als zanger? Dat blijkt niemand minder dan klasbak Terry Brock (Strangeways, Seventh Key) te zijn en hij zorgt er voor dat deze Promise Land kan wedijveren met de reeds eerder genoemde klassiekers van Giant. Terry is in het bezit van een geweldige stem die zowel in het wat hardere werk als in de ballads prima tot zijn recht komt en ik moet de band dan ook complimenteren met hun keuze, want dit is een gouden greep. 

Het luisteren naar de dertien nummers op Promise Land is dan ook een waar genoegen en met name de reeds genoemde opener Believer,titelnummer Promise Land, de beide ballads Our Love en Dying To See You en het vlotte Plenty Of Love zijn gewoonweg fantastisch! Giant is terug van weggeweest en hopelijk zal men nu niet meer in de vergetelheid raken, want daar is deze band gewoonweg veel te goed voor! Mijn persoonlijke toppertje van deze maand!