Post Description

Rick had net Knocking On Heavens Door gespeeld. Iedereen bij het kampvuur bralde mee en gaf Rick een dik applaus. Ik besloot dat dit voor mij het ideale moment was voor mijn debuut als gitarist. Tot grote verbazing van iedereen pakte ik de gitaar die Rick net weglegde en ging er heel zelfverzekerd voor zitten.

Hé, daar heb je Rob Dylan, riep iemand. Iedereen lachte.
Ze waren er allemaal zeker van dat ik geen noot kon spelen.

Ik besloot om de situatie nog eens extra uit te buiten. Met een schone zakdoek deed ik nog even heel overdreven de snaren af. Toen ging ik nog even staan om, als een echte kenner, even langs de hals van de gitaar te kijken, zoals ze in de gitaarwinkels ook altijd doen.

O, meneer denkt echt te kunnen spelen?, riep iemand aan de andere kant van het vuur, Wedden voor een kratje, dat je er geen één fatsoenlijke noot uit krijgt?

Dat kratje issie kwijt!, antwoordde weer iemand anders, en iedereen lag weer in een deuk.

Toen begon ik te spelen!